Η σύγκρουση μεταξύ Πακιστάν και Αφγανιστάν έχει εισέλθει σε μια επικίνδυνη φάση κλιμάκωσης, μετατρέποντας τα σύνορα των δύο χωρών σε πεδίο διαρκών συγκρούσεων και αεροπορικών επιδρομών.
Από τα τέλη Φεβρουαρίου 2026, οι εντάσεις που ξεκίνησαν ως αμοιβαίες κατηγορίες για τρομοκρατικές δραστηριότητες έχουν εξελιχθεί σε ανοιχτές στρατιωτικές επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα δεκάδες θύματα και εκτοπισμούς χιλιάδων πολιτών.
Το Πακιστάν, επικαλούμενο την ανάγκη προστασίας της εθνικής του ασφάλειας, πραγματοποιεί στοχευμένες αεροπορικές επιδρομές σε θέσεις εντός αφγανικού εδάφους, ενώ το Αφγανιστάν ανταποκρίνεται με επιθέσεις κατά πακιστανικών θέσεων και καταδικάζει τις ενέργειες ως εισβολή.
Οι ρίζες της τρέχουσας κρίσης ανάγονται σε παλαιότερες διαφορές για τα σύνορα και την παρουσία μαχητικών ομάδων.
Το Πακιστάν κατηγορεί το καθεστώς των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν ότι παρέχει καταφύγιο σε μέλη της Τεχρι-ε-Ταλιμπάν Πακιστάν, μιας οργάνωσης που έχει εντείνει τις επιθέσεις της στο πακιστανικό έδαφος μετά το 2021.
Από την άλλη πλευρά, το Αφγανιστάν αρνείται κατηγορηματικά οποιαδήποτε σχέση με τέτοιες ομάδες και κατηγορεί το Πακιστάν για παρόμοιες πρακτικές.
Ωστόσο, η ηρεμία δεν κράτησε, και τον Φεβρουάριο του 2026 οι επιχειρήσεις επανήλθαν με μεγαλύτερη ένταση.
Στις 26 Φεβρουαρίου, αφγανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν μεγάλης κλίμακας επιχείρηση κατά πακιστανικών θέσεων, με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν άμεσες πακιστανικές απαντήσεις μέσω αεροπορικών και χερσαίων επιδρομών σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Καμπούλ, το Κανταχάρ και άλλες επαρχίες.
Το Πακιστάν χαρακτήρισε τις ενέργειες αυτές ως «ανοιχτό πόλεμο» κατά τρομοκρατικών στόχων, ενώ το Αφγανιστάν ανέφερε σημαντικές απώλειες από την πλευρά του και κατηγόρησε την Ισλαμαμπάντ για βομβαρδισμούς αμάχων.
Οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια του Μαρτίου, με επαναλαμβανόμενες ανταλλαγές πυρών στα σύνορα και νέες αεροπορικές επιδρομές.
Μια από τις πιο πρόσφατες, στις 17 Μαρτίου, έπληξε εγκατάσταση στην Καμπούλ, όπου το Αφγανιστάν μιλά για εκατοντάδες θύματα σε κέντρο αποκατάστασης, ενώ το Πακιστάν επιμένει ότι επρόκειτο για υποδομές που χρησιμοποιούνταν από μαχητικές ομάδες.
Οι συνέπειες της κρίσης είναι ήδη ορατές και δραματικές.
Ο ΟΗΕ έχει καταγράψει δεκάδες άμαχους νεκρούς και τραυματίες, ενώ πάνω από 100.000 άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί μόνο από την αφγανική πλευρά, δημιουργώντας ανθρωπιστική πίεση σε μια περιοχή που ήδη αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες.
Τα σύνορα παραμένουν κλειστά σε πολλά σημεία, διακόπτοντας το εμπόριο και εντείνοντας τις δυσκολίες για τους κατοίκους.
Παρά τις προσπάθειες διεθνούς μεσολάβησης, με την Κίνα να πρωτοστατεί σε διαπραγματεύσεις και άλλες χώρες να καλούν σε αποκλιμάκωση, καμία πλευρά δεν δείχνει διάθεση για άμεση υποχώρηση.
Η περιοχή της Νότιας Ασίας παρακολουθεί με αγωνία την εξέλιξη, καθώς η συνέχιση των συγκρούσεων απειλεί να αποσταθεροποιήσει όχι μόνο τις δύο χώρες αλλά και ευρύτερα την περιφερειακή ισορροπία.
Η σύγκρουση Πακιστάν-Αφγανιστάν υπενθυμίζει πόσο εύθραυστη είναι η ειρήνη σε μια περιοχή με βαθιές ιστορικές και εθνοτικές ρωγμές.
Μόνο μέσα από διάλογο και αμοιβαία εμπιστοσύνη μπορεί να αποφευχθεί η περαιτέρω κλιμάκωση, πριν οι απώλειες γίνουν ανυπολόγιστες για όλους τους εμπλεκόμενους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου