[ Cato Civis ]
Η Διαχρονική Σχισμή της Ελληνικής Πολιτικής: Από τον Τρικούπη στο Σύγχρονο Φιλελεύθερο Κέντρο
Η διαδρομή του ελληνικού εκσυγχρονισμού μέσα από τους ηγέτες-σταθμούς του μεταρρυθμιστικού ρεύματος. Από τη θεμελίωση του αστικού κράτους τον 19ο αιώνα, στην εδαφική και θεσμική ολοκλήρωση των αρχών του 20ού, και από την ευρωπαϊκή ενσωμάτωση της ύστερης Μεταπολίτευσης στη σύγχρονη ψηφιακή και τεχνοκρατική διακυβέρνηση.
Από την ίδρυση του ελληνικού κράτους (1830) έως σήμερα, αυτή η ιδεολογική και πολιτική συνέχεια ορίζεται ως το «εκσυγχρονιστικό-μεταρρυθμιστικό» ρεύμα, το οποίο συγκρούεται διαχρονικά με το «παραδοσιακό-συντηρητικό» ρεύμα.
Η ιστορική διαδρομή του ελληνικού κράτους, από τη γέννησή του έως τις μέρες μας, καθορίζεται από μια βαθιά και σταθερή ιδεολογική αντιπαράθεση, η οποία ξεπερνά τις απλές κομματικές ταμπέλες.
Πρόκειται για τη διαρκή σύγκρουση ανάμεσα στο εκσυγχρονιστικό, μεταρρυθμιστικό ρεύμα και την παραδοσιακή, συντηρητική τάση.
Αυτό το διπολικό σχήμα δεν αφορά μόνο τη διαχείριση της εξουσίας, αλλά αντανακλά δύο ριζικά διαφορετικές αντιλήψεις για τη θέση της χώρας στον κόσμο, τη δομή της οικονομίας και την οργάνωση των θεσμών.