[ Δημ. Ρίζος ]
Η διαγραφή που αποκαλύπτει φοβική ηγεσία - Η σκοπιμότητα Ανδρουλάκη και το τέλος της ενότητας - Η προσπάθεια να γίνει το ΠΑΣΟΚ προσωπικό φέουδο
Ο Νίκος Ανδρουλάκης προχώρησε χθες στη διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, γνωστοποιώντας την απόφαση με επιστολή του προς τον πρόεδρο της Βουλής.
Είναι η κορυφή ενός παγόβουνου σκοπιμότητας που αποκαλύπτει την πραγματική φύση της ηγεσίας Ανδρουλάκη.
Ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, με 20 χρόνια συνεπούς παρουσίας στο ΠΑΣΟΚ και από τους λίγους που παρέμειναν πιστοί στα πιο δύσκολα χρόνια της παράταξης, τόλμησε να πει αυτό που όλοι βλέπουν αλλά ο πρόεδρος αρνείται να παραδεχτεί: ότι η πορεία του κόμματος υπό την τωρινή ηγεσία έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο.
Αντί να απαντήσει με πολιτικά επιχειρήματα, με διάλογο ή με αυτοκριτική, ο Ανδρουλάκης επέλεξε το πιο εύκολο και πιο αποκαλυπτικό: τη διαγραφή. Αυτή η απόφαση δεν υπηρετεί την ενότητα του ΠΑΣΟΚ, όπως ισχυρίζονται οι κύκλοι της Χαριλάου Τρικούπη.
Υπηρετεί αποκλειστικά την προσωπική επιβίωση ενός ηγέτη που νιώθει να απειλείται από κάθε φωνή που ζητά δομικές αλλαγές, διεύρυνση και πραγματική αντιπολίτευση στη Νέα Δημοκρατία.
Η σκοπιμότητα είναι προφανής και θλιβερή.
Ο Ανδρουλάκης, αντί να αφήσει τον εσωκομματικό διάλογο να λειτουργήσει δημοκρατικά ενόψει κρίσιμων εξελίξεων, προτίμησε να κόψει το κεφάλι του «ενοχλητικού» για να μην ακουστεί η αλήθεια: ότι το ΠΑΣΟΚ παραμένει καθηλωμένο, ότι η ηγεσία του δεν εμπνέει, ότι η εμμονή σε προσωπικές στρατηγικές έχει μετατρέψει ένα ιστορικό κίνημα σε προσωπικό φέουδο.
Δεν είναι τυχαίο ότι η διαγραφή έρχεται ακριβώς τη στιγμή που ο Κωνσταντινόπουλος επανειλημμένα χρησιμοποιούσε δημόσιες παρεμβάσεις για να θίξει τα πραγματικά προβλήματα της παράταξης, αντί να υπηρετήσει την κυβερνητική ατζέντα μέσω σιωπής ή συμμόρφωσης.
Ο πρόεδρος δεν αντέχει την κριτική, δεν αντέχει τις φωνές που θυμίζουν ότι η παράταξη χρειάζεται ανανέωση και όχι φίμωση.
Με αυτή την κίνηση, ο Ανδρουλάκης δεν τιμωρεί απλώς έναν βουλευτή. Τιμωρεί την ίδια την παράταξη, στέλνοντας μήνυμα ότι όποιος δεν προσκυνά την ηγεσία του κινδυνεύει να βρεθεί εκτός.
Αποκαλύπτει μια φοβική ηγεσία που προτιμά την απομόνωση από την ενότητα, την πειθαρχία από τη δημοκρατία και την προσωπική ασφάλεια από το συμφέρον του ΠΑΣΟΚ.
Ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος έχασε τη θέση του αντιπροέδρου της Βουλής και το κόμμα έμεινε με 31 βουλευτές, αλλά το πραγματικό κόστος είναι πολιτικό: η εικόνα ενός αρχηγού που κυβερνά με φόβο και όχι με όραμα.
Η σκοπιμότητα αυτή δεν θα σβήσει τις φωνές που ζητούν αλλαγή.
Αντίθετα, τις ενισχύει, αποδεικνύοντας ότι το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται πραγματικούς ηγέτες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου