Το «Ιδιώνυμο» θεσπίστηκε από την κεντρώα φιλελεύθερη κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου με κύριο στόχο την καταστολή της κομμουνιστικής δράσης και προπαγάνδας
Οι βασικός λόγος που οδήγησαν στην ψήφισή του ήταν η εθνική ασφάλεια που συνέδεε την κοινωνική αναταραχή με εξωτερικές απειλές.
Συγκεκριμένα, οι εθνικοί λόγοι πίσω από το Ιδιώνυμο (Νόμος 4229/1929) ήταν η απειλή της εδαφικής ακεραιότητας και η άμεση και απόλυτη εξάρτηση του ΚΚΕ από ξένο κέντρο (Σοβιετική Ένωση).
Το ΚΚΕ εκείνη την περίοδο υποστήριζε τη γραμμή της Κομιντέρν για «ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη». Αυτό θεωρήθηκε από τον Βενιζέλο ως εσχάτη προδοσία και άμεση απειλή για τα σύνορα της χώρας, καθώς ευνοούσε τις βουλγαρικές επιδιώξεις.
Οι Έλληνες κομμουνιστές τότε δεν ήταν ένα απλό πολιτικό κόμμα, αλλά «όργανα της Μόσχας» (Τρίτη Διεθνής). Η δράση τους δεν αποσκοπούσε στη βελτίωση των εργατικών συνθηκών, αλλά στην υπονόμευση του ελληνικού κράτους προς όφελος των συμφερόντων της Σοβιετικής Ένωσης.
Οι συχνές και βίαιες απεργίες καπνεργατών στη Μακεδονία και τη Θράκη το 1928 ερμηνεύτηκαν ως προσπάθεια πρόκλησης χάους που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατάρρευση της κρατικής μηχανής.
Ο ίδιος ο Βενιζέλος δήλωνε στη Βουλή ότι το νομοσχέδιο δεν καταδίωκε την «ιδέα» του κομμουνισμού (την οποία παρομοίαζε με τη χριστιανική κοινοκτημοσύνη), αλλά την ανατρεπτική δράση και την προσπάθεια απόσπασης τμημάτων της επικράτειας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου