Συνέδριο ή κηδεία; Ο Ανδρουλάκης οδηγεί το κίνημα στην άβυσσο - Σκοτώνει το ΠΑΣΟΚ για να μείνει ζωντανός

Μέχρι και 6.000 υποψήφιοι συνέδροι σκοτώνονται για μια θέση σε ένα συνέδριο που όλοι ξέρουν ότι θα είναι άλλη μια φάρσα

Το ΠΑΣΟΚ δεν κάνει πολιτική. Κάνει εμφύλιο. Και ο πρωταγωνιστής αυτού του θρίλερ είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο άνθρωπος που κατάφερε να μετατρέψει ένα ιστορικό κόμμα σε προσωπικό του φέουδο, σε εργαστήριο εσωστρέφειας και σε εργοστάσιο απογοήτευσης.

Δεν υπάρχει «χαμός». Υπάρχει συστηματική, οργανωμένη καταστροφή. Το κόμμα που κάποτε κυβέρνησε τη χώρα τώρα ασχολείται με αλγόριθμους, πλατφόρμες και «κύματα διεύρυνσης» που μοιάζουν περισσότερο με εισαγωγή λαθραίων πιστών από ό,τι με πραγματική διεύρυνση. 

Νέο κύμα στελεχών; Ποιο; 

Οι ίδιοι άγνωστοι, οι ίδιοι αποτυχημένοι, οι ίδιοι που μπήκαν για να ψηφίσουν «ναι» σε ό,τι πει ο αρχηγός. 

Η Άννα Διαμαντοπούλου μίλησε για «όρια πολιτικής ηθικής» που ξεπεράστηκαν. 

Λάθος. Δεν ξεπεράστηκαν. Καταργήθηκαν.

Ο Χάρης Δούκας, ο Παύλος Γερουλάνος και άλλα στελέχη εξ αριστερών, ζητούν ρήτρα μη συνεργασίας με τη ΝΔ να είναι δεσμευτική, να γίνει δημοψήφισμα, να σταματήσει ο αλγόριθμος που χειραγωγεί τους συνέδρους. 

Και τι κάνει ο Ανδρουλάκης; «Φυγή προς τα εμπρός». Δηλαδή: κλείνω τα αυτιά μου, γεμίζω το συνέδριο με δικούς μου και μετά θα παριστάνω τον ηγέτη που «ενώνει». 

Ενώνει τι; Τους φίλους του με τους φίλους του;

Το χειρότερο; Οι δημοσκοπήσεις είναι αμείλικτες. Σταθερά 13%. Ούτε πάνω, ούτε κάτω. Σαν να έχει παγώσει το κόμμα σε μια αιώνια μετριότητα. Και αντί να βγουν έξω και να παράξουν πολιτική, προτιμούν να τσακώνονται για το ποιος θα βάλει περισσότερους φίλους του στην Κεντρική Επιτροπή. 

Αυτό δεν είναι κόμμα. Είναι λέσχη.

Ο Ανδρουλάκης δεν είναι πρόβλημα. Είναι η αιτία. 

Είναι ο άνθρωπος που κατάφερε να κάνει το ΠΑΣΟΚ να μοιάζει με μικρότερη, πιο βαρετή και πιο ανίκανη εκδοχή του εαυτού του. Δεν έχει όραμα, δεν έχει αφήγημα, δεν έχει σχέδιο. Έχει μόνο εγωισμό και αλγόριθμους. Και το κόμμα πεθαίνει αργά, επεισοδιακά, μπροστά στα μάτια όλων.

Το συνέδριο σε λίγες μέρες θα είναι η κορύφωση αυτής της φάρσας. Θα ψηφίσουν κείμενα, θα χειροκροτήσουν, θα βγάλουν ψηφίσματα και μετά… τίποτα. Το ίδιο 13%. Η ίδια γκρίνια. Οι ίδιοι χαμένοι.

ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει πια. Υπάρχει μόνο Ανδρουλάκης και οι νάνοι του. Και η Δημοκρατική Παράταξη, η ιστορία του Ανδρέα, η ελπίδα εκατομμυρίων ψηφοφόρων του πάλαι ποτέ ισχυρού κινήματος, πνίγεται μέσα σε μια Χαριλάου Τρικούπη γεμάτη εγωισμούς και αδυναμία.

Είναι ώρα να το παραδεχτούμε: αυτό το κόμμα αυτοκτονεί. 

Και αυτός που συνεπικουρεί σε αυτή την αυτοκτονία φοράει γραβάτα και λέγεται Νίκος Ανδρουλάκης. Τέλος.