Στην κεντρική ομιλία της στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου στις 15 Φεβρουαρίου 2026, η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ, Κάγια Κάλας, έστειλε ένα μήνυμα ευρωπαϊκής αυτοπεποίθησης και ενότητας
Σε μια ομιλία που χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως το «μανιφέστο της ευρωπαϊκής αυτοπεποίθησης», η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική, Κάγια Κάλας, έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα ενότητας και στρατηγικής αυτονομίας από το βήμα της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου.
Με το κεντρικό σύνθημα «Europeans Assemble!», η Κάλας κάλεσε τα κράτη-μέλη να εγκαταλείψουν την ηττοπάθεια και να αναλάβουν τον έλεγχο του κοινού τους μέλλοντος.
Η Απάντηση στις Αμερικανικές Επικρίσεις
Ένα μεγάλο μέρος της τοποθέτησης της κ. Κάλας αφιερώθηκε στην απάντηση των πρόσφατων δηλώσεων Αμερικανών αξιωματούχων, οι οποίοι έκαναν λόγο για «πολιτισμική παρακμή» της Ευρώπης.
Η Κάλας απέρριψε τις επικρίσεις περί «πολιτισμικής εξαφάνισης» ή παρακμής της Ευρώπης που διατυπώθηκαν από Αμερικανούς αξιωματούχους (όπως ο Μάρκο Ρούμπιο), τονίζοντας ότι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός δεν απειλείται με αφανισμό.
Η Ύπατη Εκπρόσωπος απέρριψε κατηγορηματικά αυτούς τους ισχυρισμούς, τονίζοντας ότι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός παραμένει ζωντανός και ανθεκτικός.
Υπογράμμισε ότι η Ευρώπη δεν βρίσκεται σε διαδικασία «εξαφάνισης», αλλά σε μια φάση ανασυγκρότησης που απαιτεί λιγότερη εξάρτηση από εξωτερικούς παράγοντες.
Το Μέτωπο της Ρωσίας και η Ουκρανία
Η Κάλας υιοθέτησε ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα απέναντι στη Μόσχα, χαρακτηρίζοντας τη Ρωσία μια «διαλυμένη» χώρα και όχι μια ανίκητη υπερδύναμη.
Προειδοποίησε τους συμμάχους ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν επιχειρεί να κερδίσει μέσω της διπλωματίας και των εκβιασμών όσα απέτυχε να κερδίσει στο πεδίο των μαχών.
Αναφορικά με την Ουκρανία, αν και αναγνώρισε ότι δεν υπάρχει ακόμη ομοφωνία για την ακριβή ημερομηνία ένταξής της στην ΕΕ, κατέστησε σαφές ότι η ασφάλεια της Ευρώπης ξεκινά από το Κίεβο.
Η διεύρυνση της Ένωσης παρουσιάστηκε από την ίδια ως το μοναδικό αποτελεσματικό «αντίδοτο» στον ρωσικό ιμπεριαλισμό.
Οι Τρεις Πυλώνες της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής
Η ομιλία της διαρθρώθηκε γύρω από τρεις βασικές προτεραιότητες:
Άμυνα και Ανθεκτικότητα: Η Ευρώπη πρέπει να επενδύσει στην αμυντική της βιομηχανία, όχι απλώς ξοδεύοντας περισσότερα, αλλά «ξοδεύοντας εξυπνότερα» και πιο συντονισμένα.
Περιφερειακή Ασφάλεια: Η σταθεροποίηση της ευρωπαϊκής γειτονιάς και η ενίσχυση των δεσμών με τις χώρες που επιδιώκουν την ένταξη.
Παγκόσμιος Ρόλος: Η δημιουργία ισχυρών συμμαχιών με δημοκρατικούς εταίρους στον Ινδο-Ειρηνικό, όπως η Ινδία και η Αυστραλία, για την αντιμετώπιση του αυταρχισμού.
Ένταξη Ουκρανίας
Παραδέχθηκε ότι τα κράτη-μέλη της ΕΕ δεν είναι ακόμη έτοιμα να δώσουν μια συγκεκριμένη ημερομηνία ένταξης στην Ουκρανία, παρά το επείγον του θέματος.
Ωστόσο κατέληξε ότι η ΕΕ πρέπει να στείλει ένα σαφές πολιτικό σήμα ότι «η Ουκρανία ανήκει στην Ευρώπη», ακόμα και αν η τεχνική ολοκλήρωση της ένταξης απαιτεί περισσότερο χρόνο.
Αμυντικές δαπάνες
Τόνισε την ανάγκη η Ευρώπη να «ξοδεύει εξυπνότερα» και όχι απλώς περισσότερα, συντονίζοντας τις επενδύσεις στην αμυντική βιομηχανία. Έθεσε το ζήτημα των αμυντικών δαπανών όχι μόνο ως θέμα ποσότητας, αλλά κυρίως ως θέμα στρατηγικής απόδοσης και συντονισμού.
Η Κάλας τόνισε ότι το πρόβλημα της Ευρώπης είναι ο κατακερματισμός. Ανέφερε ότι υπάρχουν πάρα πολλά διαφορετικά πρότυπα και οπλικά συστήματα, γεγονός που αυξάνει το κόστος και τους χρόνους παράδοσης.
Προκειμένου η Ευρώπη να ανταγωνιστεί τη Ρωσία (η οποία δαπανά πλέον περίπου το 9% του ΑΕΠ της στην άμυνα), η Κάλας κάλεσε τους συμμάχους να αυξήσουν τις δαπάνες τους προς το 5% του ΑΕΠ. Στόχος είναι η κινητοποίηση 650 δισεκατομμυρίων ευρώ σε βάθος τετραετίας.
Η Ύπατη Εκπρόσωπος πίεσε για τη μετάβαση από τον «εθνικό τρόπο σκέψης» σε έναν «ευρωπαϊκό τρόπο σκέψης» στις προμήθειες. Η κοινή αγορά εξοπλισμού θεωρείται κλειδί για τη μείωση της επικάλυψης δυνατοτήτων και την επίτευξη οικονομιών κλίμακας.
Υπενθύμισε τη σημασία του Ταμείου (με προϋπολογισμό 7,3 δις €) για τη χρηματοδότηση συνεργατικών ερευνητικών έργων και την ανάπτυξη νέων αμυντικών δυνατοτήτων.
Τέλος
Η Κάγια Κάλας έκλεισε την ομιλία της τονίζοντας ότι η Ευρώπη πρέπει να πάψει να είναι ο «θεατής» των διεθνών εξελίξεων και να γίνει ο «πρωταγωνιστής».
Η παρέμβασή της στο Μόναχο θεωρείται μια σημαντική προσπάθεια να ενισχυθεί το ηθικό των Βρυξελλών σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής πίεσης, θέτοντας ως προτεραιότητα την ευρωπαϊκή ατζέντα και κυριαρχία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου